بر این تکه کاغذ ها،
صورت انسانی جان گرفت،
انسانی که هر عدد و هر رسید،
تکهای از خستگیاش را حک کرده است.
چهرهاش، آینهی تمام ماست؛
ما که زیر بارِ روزگار،
خطخطی شدهایم و باز نفس میکشیم و امید داریم…
-مَهدیه
.
۱۴۰۴/۶/۲۳
سایت ما از کوکیها استفاده میکند. با استفاده از این سایت، شما با سیاست حفظ حریم خصوصی و شرایط استفاده موافقت میکنید.
نظری ندارم! اولین نفر باشید.